Të gjithë përjetojmë herë pas here trishtim, humor të keq apo ndjenjë pafuqie. Zakonisht, këto gjendje janë kalimtare dhe lidhen me situata konkrete të jetës, të cilat me kalimin e kohës arrijmë t’i përballojmë.
Por çfarë e dallon trishtimin e zakonshëm nga depresioni klinik?
“Depresioni është një sëmundje serioze mendore që ndikon drejtpërdrejt në funksionimin e trurit”, shpjegon profesori i psikiatrisë me bazë në Frankfurt, Ulrich Hegerl. Sipas tij, depresioni ndihet shumë ndryshe nga reagimet emocionale që kemi përballë vështirësive të përditshme.
Kur flitet për depresion?
Një episod depresiv konsiderohet i pranishëm kur katër deri në pesë simptoma shfaqen pothuajse çdo ditë për më shumë se dy javë rresht. Ndër simptomat më të shpeshta përfshihen:
Lodhje e thellë e shoqëruar me çrregullime të gjumit
Çrregullime të oreksit, shpesh të shoqëruara me humbje peshe
Humor i vazhdueshëm depresiv
Humbje e interesit dhe e gëzimit
Vështirësi në përqendrim dhe të menduar
Ndjenja të tepruara faji
Humbje shprese
Mendime vetëvrasëse
Një tjetër shenjë karakteristike është ndjenja e mpirjes emocionale, pra pamundësia për të ndjerë emocione, qofshin ato pozitive apo negative.
Pa trajtim, një episod depresiv mund të zgjasë disa muaj dhe të ndikojë rëndë në cilësinë e jetës.
Rëndësia e ndihmës profesionale
Depresioni shpesh manifestohet edhe përmes simptomave fizike, si zhurma në veshë (tinitus) apo probleme gastrointestinale, duke e bërë më të vështirë identifikimin e tij. Prandaj, nëse vërehen shenja të tilla tek familjarët apo miqtë, është e rëndësishme që ata të inkurajohen me kujdes të kërkojnë ndihmë mjekësore.
“Depresioni është një sëmundje serioze dhe në disa raste kërcënuese për jetën. Ai duhet të diagnostikohet dhe trajtohet profesionalisht sa më herët të jetë e mundur”, thekson Hegerl.
Në rast dyshimi për depresion ose mendime vetëvrasëse, pikat e para të kontaktit janë mjeku i familjes, psikiatri ose psikoterapisti.