Një studim i ri ka zbuluar se shkrirja e akullit detar në Arktik është ngadalësuar ndjeshëm në 20 vitet e fundit, duke habitur shkencëtarët. Që prej vitit 2005 nuk është vërejtur një rënie domethënëse në shkallën e shkrirjes, edhe pse emetimet e karbonit janë rritur vazhdimisht.
Sipas studiuesve, kjo nuk nënkupton rimëkëmbje, por lidhet me ndryshueshmërinë natyrore të klimës. Rrymat oqeanike kanë kufizuar përkohësisht depërtimin e ujërave të ngrohta në Arktik, duke “frenuar” efektin e ngrohjes globale. Megjithatë, ata paralajmërojnë se shkrirja pritet të rifillojë së shpejti, madje me dyfishin e shpejtësisë mesatare brenda 5–10 viteve të ardhshme.
Gjysma e akullit tashmë e humbur
Edhe pse ritmi i shkrirjes është ngadalësuar, sipërfaqja e akullit në muajin shtator është përgjysmuar që nga viti 1979, kur nisën matjet satelitore. Për më tepër, akulli është bërë dukshëm më i hollë – që nga viti 2010, trashësia e tij mesatare ka rënë me 0.6 cm çdo vit.
Çfarë do të thotë kjo për klimën
Studiuesit theksojnë se ky fenomen është vetëm një “pauzë klimatike” e ngjashme me ngadalësimet e mëparshme në rritjen e temperaturave globale. Në analizat afatgjata, lidhja mbetet e qartë: për çdo ton CO2 të emetuar, humbin rreth 2.5 m² akull detar në shtator.
Paralajmërimi i ekspertëve
• Dr. Mark England (Universiteti i Exeter): “Na është dhënë pak kohë shtesë, por është vetëm e përkohshme.”
• Prof. Julienne Stroeve (University College London): “Pauzat e përkohshme janë pjesë e natyrshme e klimës, por trendi afatgjatë mbetet dramatik.”
• Prof. Andrew Shepherd (Universiteti i Northumbria): “Edhe nëse sipërfaqja duket e qëndrueshme, akulli po hollohet me shpejtësi.”
Shkencëtarët theksojnë se kriza klimatike mbetet reale dhe urgjente. Ngadalësimi aktual nuk duhet të keqpërdoret për të mohuar ngrohjen globale, por të shihet si një paralajmërim se koha për veprim po pakësohet.