Një rrëfim plot emocione i kompozitorit Sokol Marsi gjallëroi sot emisionin “Vizioni i Pasdites” me moderatoren Brikena Prifti.
Rrugëtimi i Marsit drejt muzikës daton që në fëmijërinë e tij. Përgjatë intervistës, kompozitori rikujton fëmijërinë e tij në qytetin e Vlorës dhe marrëdhënien me të atin.
Teksa përmend periudhën e bukur në “Liceun Artistik” ai rikujton një prej pasioneve të tjera të tij, futbollin, të cilin vendosi ta braktsite për muzikën.
Pjesë nga intervista:
Sokol Marsi: Kam qenë një futbollist shum i mirë, por nuk mendoj se mund të kisha shkëlqyer. Njeriu shkon drejt pasioneve dhe unë vrapova drejt pasionit tim, që është muzika, arti. Kam vite që jam tërhequr nga futbolli.
Muzia e lehtë apo popullore?
Sokol Marsi: Muzika është një gjini që përfshin të gjitha stilet dhe artisti, krijuesi mud të ketë ato specifikat e vta në krijimtari. E kam nisur me muzikë të lehtë. Më ka tërhequr gjithmonë muzika tradicionale dhe e kam lëvruar me shumë kënaqësi. Kam pasur bashkëpunime të suksesshme me shumë artistë.
Si u bëtë pjesë e muzikës?
Sokol Marsi: Në Vlorë e kam nisur, para viteve ’90. Kanë qenë shtëpitë e pionerit, im atë ishte muzikant dhe kishte dëshirë që unë të bëhesha muzikant. Më dërgonte nëpër kurse. Kam filluar me një fizarmonikë të vogël. Tentova edhe të këndoja por nuk e vijova. Vazhdova me fizarmonikën, pak më vonë në piano dhe kështu avancova drjet liceut artistik në Vlorë. Më pas erdha në Tiranë në Akademinë e Arteve.
Si kanë kaluar vitet në ndryshimin që keni pësuar, qoftë atë professional ashtu dhe atë individual?
Sokol Marsi: Njeriu ka atë targetin e vet në jetë ku kërkon që të shkojë. Unë kam pasur synimet e mia gjithmonë dhe kam dashur që të isha dikushi. Jo dikushi që të isha thjesht një emër, por qoftë në art, qoftë në muzikë, kudo ku mund të kontribuoja të lija emrin, tim. Nuk e di sa e kam arritur, por shpresoj që një ditë të lë gjurmën time në art, krijimtari. Kur mos jemi më në këtë jetë krijimtaria jonë të vazhdojë dhe njerëzit të shijojnë atë që lëmë pas. Kam bashkëpunime shumë të bukua me kolegë dhe janë gjëra të bukura që janë bërë me pasion e shpirt. Krijimtaria ime ka një bazë shumë të mirë të mbështetur në emocionet e mia, momentet e mia të veçanta, si çdo artist. Muzika tradicionale është pasuri shpirtërore dhe duhet të trashëgohet brez pas brezi.