Në podcastin e Radar.al, ish-deputeti dhe politikani i njohur Nard Ndoka ka folur për hyrjen e tij në politikë, për sfidat dhe përvojat e hershme, si dhe për fitoret që shënuan rrugëtimin e tij politik.
Ndoka u shpreh se ai ka qenë një nga themeluesit e Partisë Demokratike dhe se vijon nga një familje e persekutuar politike gjatë regjimit komunist:
“Normalisht unë jam që në fillimet e para të Lëvizjes Demokratike, jam themelues i saj. Unë vij nga një familje e persekutuar politike nga regjimi komunist. Jam themelues i parë i PD-së në rrethin e Shkodrës dhe që atëherë kam vazhduar aktivitetin tim politik, në dimensione të ndryshme, por asnjëherë pa u ndarë, pa shkëputje.”
Ai kujtoi rëndësinë e Partisë Demokratike si parti antikomuniste dhe shpresë për ndryshimin e Shqipërisë:
“Ishte partia e parë antikomuniste që doli, si shpresë për ndryshimin, për hapjen dhe bëri jashtëzakonisht shumë për ta ndryshuar imazhin e Shqipërisë.”
Ndoka foli edhe për pozicionet e para politike që kishte marrë:
“Në 1991 jam zgjedhur kryetar i komiteteve pluraliste. Në 1992 jam emëruar sekretar për Bashkinë e Vaut të Dejës, për 4 vite. Ka qenë periudha më e artë për formimin tim politik, profesional, për faktin që vinim nga një sistem i mbyllur dhe kishim një njollë në biografi. Ishte një kohë e maturimit që pata mundësi të krijoj dhe lidhje me institucionet ndërkombëtare. Me italianët pata lidhje të veçanta dhe kjo më vlejti në formimin tim.”
Ai kujtoi gjithashtu momentet e hershme të teknologjisë në administratë:
“Jam zyrtari i parë që kam pasur një kompjuter në zyrë në atë kohë, se të gjithë ishin me makina shkrimi. Shkresa e parë zyrtare që është në Shkodër me kompjuter është pikërisht nga ai kompjuter që m’u dhurua nga italianët të cilët më mbështetën. Ishin mësimet e para të kompjuterit. Ishte një shkollë më vete ajo pjesë.”
Duke folur për sfidat politike, Ndoka tregoi për pengesat që hasi gjatë kandidimit:
“Pastaj erdhi një moment që tentova liri. U propozova nga strukturat e PD në rreth, por për çudi politika në Tiranë në atë kohë, që nuk ka ndryshime edhe sot, emri im nuk erdhi nga Tirana, për faktin se më shihnin si një personazh problematik që kritikoja. Donin të kishin ushtarë, servilë. Zgjodha të isha ndryshëm dhe pata pjesën e ndëshkimit, duke më hequr emrin nga kandidimi.”
Në këtë situatë, ai vendosi të kandidonte si kandidat i pavarur në vitin 1996:
“Duke u ndodhur në këtë pengesë më tepër politike, për xhelozi, unë vendosa të kandidoj si kandidat i pavarur. Ishte rast i rrallë, në 1996. PD ishte në një fazë euforie. Ishte një grup mbështetësish, jo vetëm dëshira ime. Ishte një rrezik sepse një kandidat i vetëm përballej me një parti që ishte në eufori. Ishin 11 kandidatë të tjerë. Ka pasur një emancipim politik.”
Ndoka theksoi gjithashtu fitore e tij historike:
“Mora një fitore historike edhe për kohën. Vota kishte peshë, fitova 72% si kandidat i pavarur. Minimalja që unë prisja ishte të dilja në balotazh. Ajo fitore realisht më ngarkoi me një përgjegjësi të madhe për faktin se u votova edhe nga të majtët. Ishin 20 e ca % vota të elektoratit të majtë. As nuk ua kisha kërkuar, as nuk i llogarisja fare. Por ishte një lloj emancipimi.”