Çrregullimet mendore janë të shpeshta edhe tek fëmijët dhe adoleshentët, siç kemi filluar të kuptojmë përgjatë viteve të fundit.
Një nga faktorët që shkakton ankthin e fëmijërisë, në veçanti, gjendet në mënyrën e prindërimit. Të paktën kështu tregoi një studim i 900 binjakëve, monozigotikë dhe dizigotikë, të cilët tani kishin pasur fëmijë të tyre.
Siç vëzhguan studiuesit, nuk është vetëm ADN-ja, por edhe mjedisi që luan një rol në nivelet e stresit që zhvillon një fëmijë. Ekspertët supozojnë se fëmija kopjon sjelljet ankthioze të prindit, edhe nëse ai – beson ai – bën çmos që të mos i transmetojë ato.
Ndërsa një fëmijë vëzhgon frikën dhe ankthet e prindit të tij ndërsa ato shprehen përmes veprimeve dhe fjalëve të tij, ai gradualisht i adopton gjithashtu ato. Ose një prind në ankth, duke u përpjekur të mbrojë fëmijën e tij nga frika ekzistuese – p.sh. nga qentë ose dentisti – në fund të fundit mund ta parandalojë që fëmija të ekspozohet dhe t’i menaxhojë ato në mënyrë efektive.
Sido që të jetë, modeli i të ashtuquajturit prind helikopter , i cili është mbi fëmijën në çdo hap, duke e tepruar dhe duke e kontrolluar jetën e tij në një shkallë të tepruar, sigurisht që nuk i bën dobi shëndetit mendor të fëmijës .
“Gjëja më e mirë që mund të bëjë një prind është t’i japë fëmijës mundësinë për t’u përballur me sfidat dhe detyrat sipas moshës dhe nivelit të frikës”, këshillon një nga autoret e studimit, Thaila Eley.