Në disa zona të Spanjës, veçanërisht në qytete të vogla, vijon të praktikohet një formë e veçantë solidariteti e njohur si “pan pendiente” (bukë pezull). Kjo traditë bazohet në një ide të thjeshtë: klientët blejnë dhe paguajnë bukë shtesë, e cila më pas lihet në dispozicion të personave në nevojë.
Në disa furra buke, buka vendoset madje në qese të varura jashtë ambienteve gjatë natës, në mënyrë që kushdo që ka nevojë të mund ta marrë pa pagesë dhe pa u ndjerë në siklet.
Kjo praktikë lidhet me një traditë më të gjerë solidariteti social të ngjashme me “caffè sospeso”, e cila ka origjinën në Italia, konkretisht në Napoli, ku klientët paguajnë paraprakisht një kafe për dikë që nuk ka mundësi ta përballojë.
Të dyja këto praktika kanë mbijetuar për dekada, pikërisht sepse ruajnë një parim thelbësor: ndihmën pa ekspozuar apo cënuar dinjitetin e atij që e merr.
Ndryshe nga format tradicionale të bamirësisë, këto iniciativa mbështeten mbi besimin dhe ndjeshmërinë komunitare. Në shumë zona ato janë bërë pjesë e përditshmërisë, duke treguar se solidariteti mund të shprehet në mënyra të thjeshta, por shumë domethënëse.
Në thelb, nuk bëhet fjalë vetëm për bukë apo kafe, por për mënyrën se si një shoqëri zgjedh të kujdeset për njerëzit e saj.


