Jam ende “i nxehtë” nga vendimi i djeshëm, për të shkruar qartë dhe saktë mbi atë që ka ndodhur.
URIME Elton!
Së pari për ty, dy djemtë e tu të vegjël, bashkëshorten dhe dy prindërit e moshuar.
Më shumë se ty, ata e kanë përjetuar çfarë të ndodhi në të vërtetë.
Kanë parë në dy raste se si brenda një viti, t’u bastis shtëpia, makina, zyra e punës, madje dhe lokali ku pi kafen përditë.
Uroj që së paku, dy djemtë e tu të mitur, ta kenë fshirë sa munden nga kujtesa, imazhin e hetuesve që, u bastisin sirtarët ku mbajnë lodrat, fletoret apo veshjet e tyre. U ndalojnë babain tek dera e shtëpisë, ndërsa mban në duar dy çantat e shpinës dhe është bërë gati të çojë djemtë në shkollë.
Prandaj shijoje këtë fitore, e cila erdhi si një rrufe në qiell të kaltër, në një kohë të zymtë, kur sulmet ndaj teje kaluan çdo limit.
Fitorja jote, patjetër që është një ditë madhe dhe një fitore për gjithë median, sidomos për reporterët e terrenit.
Aq sa do të ngelet ne histori si precedenti “Qyno kundër SPAK”.
Por për fat të keq kjo kauzë, e cila tashmë u shërben të gjithëve, jo vetëm nuk u mbështet nga kolegët tanë, duke na braktisur të vetëm në atë sallë gjyqi hijerëndë, por u sulmuam dhe anatemuam si kriminelë.
Sulmet poshtë brezit u bënë pa respektuar asnjë kriter profesional, asnjë standard të raportimit të lajmit, asnjë konfirmim të burimit, dhënie mundësie e palës nën akuzë për tu përgjigjur, lëre pastaj që askujt nuk iu bë vonë për prezumimin e pafajësisë.
Situata dukej aq e pashpresë, sa në atë sallë gjyqi, numerikisht kishte më shumë prokurorë të SPAK dhe prokurorë të OPDAT, se sa gazetarë të interesuar, jo për fatin kolegut të tyre, por për fatin e profesionit, që ata ushtrojnë.
Gjithsesi, “çfarë nuk të vret, të bën më të fortë”…
Patjetër, nuk mund të harroj kontributin e avokatit Dorian Matlia, i cili është kthyer në një engjëll mbrojtës për gazetarët e terrenit.
Puna, mundi, sakrifica dhe lodhja e tij, u shpërblye me një fitore për të gjithë ne.
Pa diskutim, befasia e ditës, mbetet vendimi historik për median shqiptare, nga trupa gjykuese e Gjykatës Kushtetuese.
Ajo tetëshe gjyqtarësh, meriton një nderim dhe një duartrokitje.
ATA nuk mbajtën me hatër askënd.
Aq më tepër më të dobëtit përballë SPAK-ut të superfuqishëm në këtë proces.
Gjykata Kushtetuese e Republikës së Shqipërisë, thjesht bëri detyrën duke dhënë drejtësi.
Por, të kryesh detyrën në këtë vend, ka kohë që është kthyer në heroizëm….
Në fund Elton!
“Miku im, disa histori janë tepër të vërteta për tu treguar”…
Këto fjale, një zyrtar i larte i Uashingtonit, do t’ia thoshte gazetarit investigativ Gary Webb, fitues i çmimit Pulitzer per zbulimin e përfshirjes se CIA-s, në trafikun ndërkombëtar të kokainës, financimin me paratë e trafikut të drogës, të gueriljeve Kontras ne Nikaragua dhe shitjen e narkotikeve afroamerikanëve, në lagjet e varfra të Los Angeles….
Në fakt kur e mendon, nuk e ka pasur keq….
Por ne jemi aty, pikërisht për të treguar këto të vërteta që, nuk i thotë askush, duke marrë përsipër gjithë kostot, që rrjedhin prej tyre…
Në foton e parë:
Në sallën e gjyqit, gjatë mbrëmjes së djeshme me një grusht kolegësh sa gishtat e njërës dorë, duke pritur vendimin e Gjykatës Kushtetuese.
Në foton e dytë:
Dy prokurorët e SPAK dhe prokurori i amerikan OPTAD duke dalë nga Gjykata Kushtetuese.
